Niet kijken hoe anderen onze verworven kennis bedreigen, maar hoe ze die kunnen aanvullen > Vereniging Eigen Paard

woensdag 24 december 2008

Niet kijken hoe anderen onze verworven kennis bedreigen, maar hoe ze die kunnen aanvullen
Door Vereniging Eigen Paard @ 11:29 :: 465 keer bekeken :: 0 Opmerkingen ::

Afgelopen jaar ben ik afgestudeerd als master organisatiewetenschappen op het onderwerp (gebrek aan) veranderingen in de paardensector. Wellbeing of horses, changes needed: “What makes the (institutional) difference?” De moeilijkheid van kritiek op iets wat al jaren zo gedaan wordt, zoals verwoord in de column van Natascha Meijer, kwam in mijn onderzoek zeker ter sprake.

Voor mijn afstuderen heb ik onderzoek gedaan naar de Nederlandse paardensector en verandering in het licht van het huidige welzijnsdebat. Vragen die in mijn onderzoek aan bod kwamen waren: Hoe gaat de sector om met sociale kritiek en hoe kan het antwoorden op de roep van de overheid om te komen met een plan voor verbetering? En wat te doen met de ‘kritische stemmen’ van binnenuit de sector? De onderzoeksvraag was: Hoe kunnen individuen veranderingen losmaken binnen de paardensector?
Voor het beantwoorden van deze vragen ben ik het land in getrokken en heb mensen uit heel verschillende hoeken van de sector hun mening gevraagd.

Gunstig klimaat
Het klimaat is op dit moment erg gunstig voor het losmaken van enige veranderingen in het voordeel van paardenwelzijn. Vanuit de paardensector is een omgeving voor discussie gecreëerd die door het maatschappelijke debat over paardenwelzijn wordt gevoed. Door sociale- en overheidsaandacht voor bestaande problemen is de sector gedwongen met een actieplan te komen.
Alle mensen waarmee ik heb gesproken had geweldige ideeën voor verbetering binnen de sector, van de schreeuwers aan de randen van het veld tot onze huidige bestuurders. Ideeën voor oplossingen en verbeteringen van het paardenwelzijn lijken rijk aanwezig. Mensen laten dromen over de paardenwereld van morgen bleek heel goede en bovendien ook verenigbare ideeën op te leveren.

De conservatieve problemen van de sector, in de vorm van tradities en invloed van mensen die dingen onveranderd willen houden, hinderen echter een goed open debat dat zou kunnen leiden tot consensus binnen de gehele sector. De belangrijkste vraag lijkt dan ook niet te zijn of er plannen voor verbetering zijn, maar of deze ‘toekomstdromen’, levend in de hoofden van individuele leden in de sector, kunnen worden samengebracht om echt een verschil te maken.

Tegenvallende kennis
In de paardensector lijkt het alsof iedereen weet waar ze mee bezig zijn. Toen ik begon met de paardensport dacht ik ook dat iedereen dat wist en wilde maar wat graag luisteren naar al die mensen die mij wilden vertellen hoe ik met mijn paard moest omgaan. Later bleek de kennis van mijn adviseurs helaas flink tegen te vallen.

Traditie is prima, maar wanneer dingen slechts zo gedaan worden omdat het 'zo hoort' en we ons niet meer bewust zijn waarom iets zo zou moeten, wordt het tijd eens goed na te denken. Wellicht dat voortschrijdend inzicht ons dan ook alternatieven biedt.

Op zoek naar meer informatie en tijdens mijn onderzoek stuitte ik op wat wel de ‘logica van de sector’ genoemd kan worden. Iedereen weet wel iets over paarden en vaker nog, weet iets wat werkt. Dit door een vaak jarenlang proces van try and error (soms al generaties lang). Logisch dat iemand deze kennis niet graag meer ter discussie stelt en zich afsluit van iedere mogelijke kritiek hierop.

Maar iemand die me een duidelijk en onderbouwd antwoord kan geven op al mijn vragen ben ik helaas nog niet tegen gekomen. Deze mens zal wel slechts in mijn dromen bestaan. Dus laten we al onze moed bijeenrapen en onze veilige vestingen verlaten. Onze ideeën en ervaringen meenemen, onze eigen stukjes kennis van het paard. Laten we bij elkaar komen en al onze verhalen, onze eigen waarheden en bevindingen naast elkaar plaatsen, om dan te kijken hoe deze tezamen ons een completer verhaal vertellen (en waar misschien nog kennisgaten zitten).

Tegenovergestelde
Helaas is dit het tegenovergestelde van wat er op dit moment binnen de sector lijkt te gebeuren. De mensen met een andere visie dan de heersende norm van vandaag, worden niet alleen afgestoten en buitengesloten door de gevestigde orde, maar lijken ook onderling niet door één deur te kunnen. Polarisering treedt dus ook op aan de rand van de sector en werkt zo ook instandhouding van het oude vertrouwde in de hand.

Wij in de paardensector zouden moeten leren niet te kijken hoe anderen onze verworven kennis mogelijk bedreigen, maar hoe ze die kunnen aanvullen. Verschuif het gevoel dat andere opvattingen potentieel conflicterend zijn naar de optie van potentieel complementerend en we hebben de sleutel tot een grotere kennis over het paard. Alleen dan zal de huidige polariserende trend gebroken kunnen worden.

Wellicht dat het tijd is voor een tegenbeweging?

Marloes Vis van Heemst MSc.

Net afgestudeerd in Organization Studies aan de Universiteit van Tilburg, zelf actief ruiter en zeer geïnteresseerd in de sociale processen binnen de sector.

Bovenstaand opiniestuk is reeds verschenen in de Paardenkrant van 5 december 2008.

Opmerkingen

Er is op dit moment nog geen commentaar. Wees de eerste die iets plaatst!
Klik hier om commentaar te plaatsen